Współczesna kobieta bardzo często funkcjonuje w trybie przetrwania. Budzik. Telefon. Powiadomienia. Praca. Dzieci. Zakupy. Obowiązki. Odpowiedzialność.

I znowu od początku.

 

Ciało jest napięte od samego rana. Szczęka zaciśnięta. Barki podniesione. Oddech płytki. Układ nerwowy nie pamięta już, czym jest prawdziwe rozluźnienie. Coraz więcej kobiet żyje w permanentnym przeciążeniu — emocjonalnym, psychicznym i fizycznym. Są zmęczone nie tylko obowiązkami, ale samym ciągłym „muszeniem”.

Przychodzą do mnie kobiety, które od lat są dla wszystkich — ale już dawno przestały być dla siebie.

 

Kobiety przebodźcowane.

Przemęczone.

Niewyspane.

Przeładowane informacjami.

Żyjące w ciągłym napięciu i presji wyników.

Kobiety, które zapomniały, jak smakuje spokój.

Jak to jest oddychać pełną piersią.

Jak to jest czuć swoje ciało.

Jak to jest czuć siebie.

 

Bardzo często z tego przeciążenia zanika potrzeba bliskości. Organizm, który funkcjonuje w chronicznym stresie, nie ma przestrzeni na przyjemność, lekkość, seksualność czy czułość. Pojawia się wycofanie, zmęczenie dotykiem, brak libido, drażliwość, emocjonalne odrętwienie. Kobieta zaczyna działać jak maszyna do wykonywania zadań — odłączona od własnych potrzeb, marzeń i emocji.

 

Dzisiejszy świat nieustannie stymuluje nasz układ nerwowy. Media społecznościowe, szybkie tempo życia, ciągła dostępność, presja sukcesu, porównywanie się, nadmiar bodźców — wszystko to wpływa na gospodarkę hormonalną i funkcjonowanie mózgu.

 

Badania prowadzone przez neurobiologów pokazują, że chroniczny stres powoduje długotrwałe podwyższenie poziomu kortyzolu — hormonu stresu. Wysoki poziom kortyzolu może prowadzić do problemów ze snem, przewlekłego zmęczenia, obniżonego libido, problemów hormonalnych, lęku, drażliwości oraz trudności z regeneracją organizmu. Z kolei nadmierna stymulacja dopaminowa — wynikająca między innymi z ciągłego scrollowania, natłoku informacji i życia w nieustannej „gotowości” — powoduje coraz większe rozregulowanie układu nagrody. Człowiek zaczyna potrzebować coraz silniejszych bodźców, a jednocześnie coraz trudniej odczuwa prawdziwą radość, spokój i satysfakcję.

 

Profesor Robert Sapolsky* od lat opisuje wpływ przewlekłego stresu na ciało człowieka, pokazując, że organizm nie został stworzony do funkcjonowania w permanentnym napięciu. Z kolei badania nad dopaminą prowadzone między innymi przez Anna Lembke** pokazują, że współczesny styl życia coraz bardziej oddala nas od naturalnego poczucia spokoju i równowagi. 

 

I właśnie dlatego ciało zaczyna wołać o zatrzymanie.

 

Czasami przez bezsenność.

Czasami przez napięcie karku i pleców.

Czasami przez chroniczne zmęczenie.

Czasami przez brak siły do życia.

A czasami przez poczucie pustki, mimo że „wszystko przecież jest dobrze”.

 

Ciało nigdy nie kłamie.

 

W swojej pracy tworzę przestrzeń, w której możesz na chwilę przestać walczyć.

Możesz odpuścić kontrolę.

Możesz poczuć swoje ciało na nowo.

Rozluźnić napięcia, które nosisz od lat.

Uspokoić układ nerwowy.

Zatrzymać się.

 

Pracuję holistycznie — poprzez dotyk, obecność, pracę z ciałem i emocjami. Łagodnie wspieram organizm w powrocie do równowagi, bezpieczeństwa i głębokiego odprężenia. Sesje i masaże pomagają wyciszyć przebodźcowany układ nerwowy, odzyskać kontakt ze sobą, poprawić jakość snu, oddechu i codziennego funkcjonowania.

 

Bo życie nie musi być ciągłym galopem.

Nie musisz zasługiwać na odpoczynek dopiero wtedy, gdy będziesz całkowicie wyczerpana.

Nie musisz żyć w ciągłym napięciu.

Nie musisz być silna cały czas.

Czasami największą zmianą jest po prostu zatrzymanie się.

Wzięcie głębokiego oddechu.

Poczucie własnego ciała.

Powrót do siebie.

 

Jeśli czujesz, że Twoje ciało jest zmęczone, przeciążone i od dawna woła o uwagę — zapraszam Cię do swojej przestrzeni.

Do miejsca, w którym możesz poczuć spokój.

Miękkość.

Oddech.

Relaks.

I siebie — na nowo.

 

Zapraszam

Na Sesje pracy z ciałem.

Na Masaż relaksacyjny PeLoHa

Na masaż rozbrajający, plecy, kark, kręgosłup, miednicę, rejon intymny.

Na Terapię Czaszkowo Krzyżową w ujęciu biodynamicznym.

Ilona Malicka Dotykam ciała i ducha

 

 

*Robert Morris Sapolsky amerykański neurobiolog, neuroendokrynolog, primatolog i popularyzator nauki. Jest profesorem biologii, neurologii, nauk neurologicznych i neurochirurgii na Stanford University gdzie zajmuje się mechanizmami śmierci neuronów i opracowuje strategie terapii genowej chroniącej komórki nerwowe przed skutkami stresu.